Vorige week sta ik bij de kassa van de Action. Er zijn twee kassamedewerkers aanwezig en drie klanten. Ik ben klant nummer drie. Een kassajuffrouw van ongeveer eind 40 werkt hard en rekent af. De andere cassière, ik schat haar begin 40, zit luid te praten met de eerste klant die geholpen wordt door de eerste kassajuffrouw. Ze doet me meteen in haar doen en laten en in haar praten denken aan de mevrouw van de snelkassa van Tineke Schouten.

Hoe gaat het nou met je werk, nee ik zou het ook niet pikken en ga zo maar door, zo hard dat iedereen kan meegenieten. Ze doet verder niks. Klant 2, een moeder met een kindje op de arm legt haar gevonden spulletjes neer bij de luidpratende cassière die verder niets omhanden heeft. Ze wordt niet geholpen. Er wordt ook niets tegen haar gezegd. Een beetje gepikeerd haalt ze haar spullen weg en gaat naar de hardwerkende kassajuffrouw. Klant 1 blijft hard doorpraten met de cassière. Op een gegeven moment als klant 2 ook bijna klaar is, neemt klant 1 hard afscheid van de cassière. Klant 2, de moeder met het kindje pakt haar afgerekende spullen en gaat snel weg. Ik snapte haar gevoel. Klantvriendelijkheid was ver te zoeken, de klant is koning gold alleen voor klant 1. Op het moment dat de moeder met kindje de winkel uit stapt, hoor ik de luidpratende, niet werkende cassière tegen de hardwerkende kassajuffrouw zeggen: “Nou dat was ook een lekker gezellig ding.” Ik dacht eerst, hoor ik het nu goed? De hardwerkende kassajuffrouw vraagt ook nog: “Wat bedoel je?” Ze krijgt als antwoord: “Nou die vrouw met dat kind.” Gelukkig ben ik tegenwoordig op een leeftijd gekomen dat ik hier wat van durf te zeggen, meteen wat kan zeggen, dus niet van verbazing dichtsla en dat ik mijn weerwoord niet pas buiten bedenk. Op het moment dat de werkende kassajuffrouw mijn spullen afrekent zeg ik: “Dat is ook niet netjes hé.” “Wat bedoel je?” vraagt de kassajuffrouw. “Dat je zo over klanten praat, waar andere klanten bij zijn.” De hardwerkende kassajuffrouw trekt meteen een schuldig gezicht en voelt zich betrapt. De luidpratende cassière kijkt me van een afstand glazig aan. Ik reken af en ga de winkel uit en ben heel benieuwd wat er door de luidpratende, niet werkende medewerker over mij gezegd wordt.  Een kassatraining zou voor deze medewerker niet slecht zijn, hoewel ik denk dat ze er weinig baat bij zal hebben. Sommige mensen kunnen niet goed in een voorgehouden spiegel kijken. Ben je benieuwd welke type ik bedoel, bekijk dan de sketch Snelkassa van Tineke Schouten.

2017-05-03T14:36:38+00:00